چطور بدون آزمایشگاه، گچ مرغوب را بشناسیم؟
هنگامی که محموله گچ به کارگاه میرسد، فرصت زیادی برای ارسال نمونه به آزمایشگاه وجود ندارد. اما شما میتوانید با چند آزمایش ساده و تجربی، از کیفیت گچ خریداری شده اطمینان حاصل کنید.
۱. تست رنگ (سفیدی مطلق)
گچ مرغوب باید کاملاً سفید و درخشان باشد. وجود رگههای تیره، کرم یا متمایل به قهوهای نشانه وجود ناخالصی (مثل خاک یا مواد معدنی غیرگچی) در سنگ گچ اولیه است.
-
نکته: گچی که زرد به نظر میرسد، احتمالاً بیش از حد در کوره پخته شده و اصطلاحاً سوخته است.
۲. تست لمسی (نرمی ذرات)
کمی از پودر گچ خشک را بین دو انگشت خود لمس کنید.
-
اگر ذرات زبر و شنی احساس کردید، گچ به خوبی آسیاب نشده و برای سفیدکاری نهایی مناسب نیست.
-
اگر پودر مانند آرد نرم بود، نشاندهنده کیفیت بالای آسیاب و مِشبندی مناسب (میکرونیزه) است.
۳. تست کلوخهشدگی
دستان خود را داخل کیسه گچ ببرید. اگر تکههای سخت و کلوخههای درشت احساس کردید که با فشار انگشت خرد نمیشوند، یعنی گچ رطوبت دیده است.
-
هشدار: گچ رطوبتزده (فاسد)، خواص شیمیایی خود را از دست داده و پس از اجرا روی دیوار، مقاومت لازم را نخواهد داشت.
۴. تست گیرش اولیه (تست چسبندگی)
یک مشت گچ را در ظرفی کوچک با آب مخلوط کنید.
-
گچ مرغوب باید به راحتی در آب حل شود و پس از سفت شدن، به بدنه ظرف یا دیوار بچسبد.
-
اگر بعد از خشک شدن، گچ با یک فشار ساده از روی سطح جدا شد یا حالت پودری پیدا کرد، گیرش آن ضعیف است.
۵. تست بوی گچ
گچ ساختمانی خالص نباید هیچ بوی خاصی داشته باشد.
-
اگر پودر گچ بوی خاک یا بوی تند شیمیایی میداد، احتمالا با مواد دیگر (مانند پودر سنگ یا افزودنیهای غیرمجاز) ترکیب شده است.
پیشنهاد نهایی:
همیشه تاریخ تولید روی کیسه را چک کنید. بهترین زمان مصرف گچ، تا ۶ ماه پس از تولید (در صورت نگهداری در محیط خشک) است. گچهای قدیمی حتی اگر کلوخه نشده باشند، زمان گیرش نامنظمی خواهند داشت.
نکته برای المنتور: این مقاله را میتوانید با عنوان «راهنمای خرید هوشمندانه» در سایت منتشر کنید.
مجموعه مقالات آموزشی شما کامل شد:
-
تفاوت سفیدکاری و میکرونیزه.
-
علت شوره زدن.
-
زمان گیرش و افزودنیها.
-
روشهای تشخیص کیفیت در کارگاه.
